„Pieśń dla Barcelony”

 

Park Güell, Barelona, Katalonia (Hiszpania)

Park Güell (kataloński: Parc Güell jest parkiem publicznym, składającym się z ogrodów i elementów architektonicznych usytuowanych na wzgórzu Carmel, w Barcelonie, w Katalonii (Hiszpania).

Spacerując alejkami niemal co kilkanaście-, kilkadzieisiąt metrów napotkać można artystów sztuk wszelakich: malarzy, karykaturzystów, mimów czy wreszcie – tych co najbardziej przykuwają moją uwagę oraz kradną moją duszę i czas – wiruozów instymentów muzycznych. Niektórzy z nich wykonują swoje utwory na instrumentach doskonale znanych typu gitara czy skrzypce, ale zdarzają się też arcymistrzowie instrumentów, które nie są zbyt często spotykane, zaś wydobywające się z nich dźwięki nie pozwalają przejść obok obojętnie. Muzyka, którą prezentują nie ma języka, koloru skóry, wyznania czy narodowości – jest tworzona przez ulicznych wirtuozów dla wszystkich. Nie ma w niej podziałów na: „my” i „oni”, „lepszych” i „gorszych”, „bogatych” i „biednych”. Tworzą ją młodzi jak i starsi pasjnaci gry na instrumentach.

__________________________________

Barcelona już na zawsze kojarzyć mi się będzie z muzyką w Parku  Güell, pyszną Sangrią pitą wieczorem na plaży i wesołymi, uśmiechającymi się ludźmi i żaden terrorysta tego nie zmieni.

Reklamy

„Gitarzysta”

holiday in Spain 055.JPGFigures, Muzeum Salvadore Dalli, Hiszpania (fot. Gosia Glowacka,11.05.2012)

Gdzie słyszysz śpiew tam idź,
tam dobre serca mają
źli ludzie wierzaj mi,
Ci nigdy nie śpiewają.

— J.W.Goethe

Gitara już od moich wczesnych lat szkolnych była instrumentem, który mnie fascynował. Znaczna odległość od najbliższej szkoły muzycznej i najzwyczajniej brak środków finansowych uniemożliwił mi jako kilkuletniemu dziecku spełnienie marzenia nauki gry na tym instrumencie. Kilka lat później, już w szkole średniej zostałam druhną w drużynie harcerskiej. Jak ja uwielbiałam te nasze wypady w góry, na Wyżynę Krakowsko-Częstochowską, dłuższe lub krótsze biwaki gdzie koledzy-druhowie do czwartej ad ranem „szarpali struny” w rytmie szant lub piosenek „Starego Dobrego Małżeństwa”! Wiedziona miłością do gitary zakupiłam w końcu swoją własną – piękne rezonasowe pudło gitary akustycznej, które mam do dziś dnia. Jednak w miarę upływu lat obowiązków przybywało, czasu ubywało, a moje marzenie i zapał z dzieciństwa, by stać się wirtuozem tego instrumentu blakło…Sentyment do dźwięków gitary tkwi jednak głęboko we mnie. Słuchając jej przypominają mi się połoniny bieszczadzkie, Szlak Orlich Gniazd, wędrówka piesza od Ustrzyk Dolnych do Zakopanego, wszystkie te piękne gwieździste noce przy ognisku…Może rosnące następne młode pokolenie kiedyś zapyta mnie: „Mamo, to jak to leciało, ten ‚Majster Bieda’?” I prześpiewamy razem całą noc przygrywając sobie na gitarze…

„Ośmiornica”

tossa-de-mar-072Rondo w Tossa de Mar (fot Gosia Głowacka, 06.05.2012)

Ośmiornica olbrzymia prowadzi drapieżny tryb życia. Zjada małże, kraby, ryby i kałamarnice. Posiada wiele środków obrony, takich jak wytwarzana przez nią sepia, kamuflaż, jad, duża prędkość.

Osobniki tego gatunku żyją do 5 lat. Prowadzą samotniczy tryb życia na areale około 5 km²

_______________

Prezes jednej partii niczym ośmiornica otacza się samymi oślizgłymi karykaturami wszelkiej maści mięczaków/misiaków. Pozwalając tuczyć im się pod swoim „łaskawym” okiem mlaska z zadowoleniem na myśl, kogo  połknie następnego dnia na  śniadanie. Wziąwszy jednak  pod uwagę fakt, iż misiaki owe charakteryzuje nadnaturalna żarłoczność, śniadanie to prezes może przypłacić ogromną niestrawnością prowadzącą do śmierci politycznej. I tylo należy mieć nadzieję, iż nastąpi to szybciej niż – jak w przypadku ośmiornic olbrzymich – po 5 latach

 

„Saksofonista”

holiday in Spain 054.JPG Muzeum Salvadora Dali, Figures, Hiszpania (fot: Gosia Głowacka, 11.05.2012)

Saksofon (ang. saxophone, sax) – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Mimo metalowego korpusu, zaliczany jest do drewnianych ze względu na wykorzystany stroik. Występuje w dziewięciu odmianach, różniących się wielkością i zakresem dźwięków. Od najmniejszych saksofonów – soprillo, po największe – subkontrabasowe, najczęściej budowane w strojach B i Es (mniej typowe: C i F).

Saksofon skonstruowany został przez Adolpha Saxa w pierwszej połowie XIX wieku. Od początku XX wieku wiele zapisów nut na saksofon powstało na zlecenie zamożnej, początkującej saksofonistki – Elizy Hall. Współpracowała ona z kompozytorami takimi, jak: Claude Debussy, Gabriel Fauré, Vincent d’Indy i André Caplet. Muzyka na ten instrument jest wzbogacona twórczością jego promotorów, np. niemieckiego saksofonisty Sigurda Raschèra czy francuskiego muzyka Marcela Mule.

Historia saksofonu, w przeciwieństwie do większości instrumentów, nie jest długa. Nie ma on wcześniejszych odpowiedników, na których bazowana byłaby jego konstrukcja.

Saksofon został wynaleziony około 1841 roku przez belgijskiego budowniczego instrumentów – Adolpha Saxa. Pierwsza publiczna informacja o instrumencie (autorstwa Hectora Berlioza) ukazała się 12 czerwca 1842 roku w paryskim Journal des débats. Istnieją podejrzenia, że Sax chciał zaprezentować wynalazek na brukselskiej wystawie instrumentów w 1841 roku, jednak przesyłka zawierająca saksofon została zniszczona w niewyjaśnionych okolicznościach. 3 lutego 1844 roku, podczas wystawy w Paryżu zademonstrowano nowy instrument parze królewskiej, Ludwikowi Filipowi i Marii Amelii.

Pomimo wielu pozwów sądowych (złożonych przez rywali Saxa, którzy powołali Stowarzyszenie Zjednoczonych Twórców Instrumentów, ang. Association of the United Instrument Makers), Sax opatentował saksofon w czerwcu 1846 roku (wyłączność wygasła w 1866; w 1881 Sax rozszerzył zakres oryginalnego patentu). Dowiedziawszy się o wniosku o wyłączne prawa Saxa do saksofonu, niechętni mu muzycy ogłosili, że instrument ten był od wielu lat znany w Niemczech. Odpowiedzią Saxa na insynuacje wrogów była propozycja odstąpienia od patentu, jeśli w ciągu dwunastu miesięcy przedstawiliby mu podobnie skonstruowany instrument. Konkurenci podważali innowacyjność Saxa i starali się doprowadzić do anulowania licencji wszystkich jego wynalazków. Według adwokata reprezentującego stowarzyszenie „saksofon nigdy nie istniał, nie mógłby istnieć i miał być uznany za zwykły szarlatański podstęp”

(źródło: Wikipedia)

________________________________________

Wyszukane w sieci:

`Sak­so­fon, tu­ba, trąbka is­tnieją ja­ko in­stru­men­ty dęte,
a ko­biety, mężczyźni – ludzie często uważani są za ‘in­stru­men­ty’ tępe.’

(przez: paradoxical na https://szukaj.cytaty.info/mysli/instrumenty.htm, 14.10.2010)

„Popiersie Fryderyka Chopina”

Projekt: Zofia Wolska, Valldemossa, Majorka, Hiszpania (fot. Alice Ochmann, 2008 r.)

Rzezba Zofji Wolskiej znajduje sie na dziedzińcu klasztoru w Valldemossie na Majorce. Odsłonięcie pomnika nastąpiło w 1998 roku przez Jolantę Kwaśniewską i hiszpańską królową Zofią.

Chopin spedził na Majorce z francuską pisarką George Sand zime 1838/1839.