„Wieża Żółtego Żurawia”

Wuhan, prowincja Hubei, Chiny (fot. Gosia Głowacka vel. Sachse, 21.04.2013 r.)

Pomnik żurawi stojących na żółwiu, wokół którego owinięty jest wąż związany jest nierozerwalnie z Wieżą Żółtego Żurawia – nieodzownym symbolem miasta Wuhan w prowincji Hubei, w Chinach.

Budowla stoi na wzgórzu Sheshan, w dzielnicy Wuchang, w pobliżu rzeki Jangcy. Została zbudowana na tzw. „Skale Żółtego Żurawia”, od której pochodzi nazwa wieży. Wielokrotnie przebudowywana, ma obecnie 51 m wysokości i składa się z pięciu kondygnacji. Charakterystycznym elementem są czerwone filary podtrzymujące stropy oraz dachy pokryte ponad 100 tys. żółtych dachóweka, których żółte odwrócone okapy mają przypominać żółtego żurawia rozpościerającego skrzydła do lotu. Obok wieży znajduje się Pagoda Shengxiang.

Budowlę wzniesiono na polecenie Sun Quana w 223 roku, w Epoce Trzech Królestw. Pierwotnie, drewniany budynek pełnił funkcję wieży strażniczej, ze względu na dogodną lokację. Po kilku stuleciach przestała służyć do celów militarnych. Za panowania dynastii Tang wieża była tematem wielu popularnych utworów (autorstwa m.in. Cui Hao i Li Baia), które rozsławiły budowlę i zachęciły ludzi do jej odwiedzenia. W okresie rządów dynastii Ming i Qing wieża była siedmiokrotnie niszczona i odnawiana. W 1884 roku, cała konstrukcja została strawiona przez pożar a jej odbudowę rozpoczęto dopiero w 1981 roku. Rekonstrukcji dokonano na podstawie zdjęć z okresu dynastii Qing. Miejscowe władze Wuhan zdecydowały o odbudowie wieży w nowym miejscu, około 1 km (0,62 min.) od pierwotnej lokalizacji na tyw. Wzgórzu Węża (Snake Hill), którą ukończono w 1985 roku.

Według legendy imponująca Wieża Żółtego Żurawia powstała jako symbol wdzięczności pewnego właściciela miejscowej tawerny dla ubogiego taoistycznego mnicha, który w podzięce za gościnę, za którą wcale nie płacił, narysował na ścianie lokalu żurawia, który ożywiony jego słowami, zaczął tańczyć, przyciągając tym samym tłum gości i czyniąc życzliwą rodzinę bogatą.

Ciekawa jest również symbolika żółwia wraz z owiniętym wokół niego wężem, na którym to stoi para żurawi.

starożytnych Chinach żółw i wąż były, w sensie religijnym i duchowym, symbolami długowieczności. Za czasów dynastii Han Chińczycy często nosili wisiorki i amulety w kształcie żółwia. W wyniku wpływów kultury chińskiej na sąsiednią Japonię, japońskie tytuły szlacheckie i godności publiczne wiązały się z prawem do używania symbolu żółwia.

Jedna z ówczesnych legend opowiada o żółwicy która nie potrafiła zaprzyjaźnić się z samcami żółwi, a jedynie z wężami. Wzbudziło to gniew żółwi, które owa samica na dodatek odpychała, znacząc moczem teren wokół siebie. Od czasów rozpowszechnienia się tej legendy, mężczyźni nazywają swe partnerki „żółwicami” gdy podejrzewają je o niewierność, a żółw przestał mieć symboliczne znaczenie jako przynoszący szczęście.

Przedstawienia Xuánwǔ, często tłumaczonym jako Czarny Żółw, w sztuce ukazują to stworzenie jako krzyżówkę żółwia i węża, co może mieć swe źródło w cytowanej powyżej legendzie. Należy jednak zauważyć, że taka interpretacja nie wyjaśnia istnienia tego typu przedstawień wcześniej, za dynastii Zhou.

(źródło: Wikipedia)

_____________________________________

Dziś Wuhan bardziej kojarzony jest z epidemią koronowirusa (COVID-19), ktora wybuchła pod koniec 2019 roku właśnie w tym mieście i sprawiła, że cały świat stanął w miejscu w obliczu tak wielkiego zagrożenia. Epidemia ta nadal pochłania coraz więcej ofiar i ma niebgatelny wpływ na życie zarówno w wymiarze społecznym jak i ekonomicznym całego świata. Jej powstrzymanie zależy tylko i wyłącznie od wykrzesania w nas wszystkich poczucia solidarności i współpracy oraz przestawienia myślenia z „ja” na „my”. Dzisiaj natura mówi „sprawdzam” i to od każdego z nas z osobna oraz wszystkich razem zależy, czy zdamy ten egzamin z człowieczeństwa.

„Dynastia Southern Song”

DSC_0812Rzeźbiarz: Mr Sun Yat-sen, Hangzhou, Chiny (fot. Gosia Glowacka, 18.04.2013)

Rodzina czterech pokoleń na skrzyżowaniu ulicy Zhongshan i ulicy Xihu jest jedną z najpopularniejszych scen na ulicy. W oparciu o zdjęcie wielkiej rodziny, która mieszkała przy ulicy Zhongshan, rzeźba składa się z 32 członków rodziny w różnym wieku, pozujcych przed aparatem z uśmiechem na twarzach. Turyści mogą pozowa jako członkowie rodziny i robić sobie zdjęcia.

(source:http://www.chinadaily.com.cn/m/hangzhou/e/2009-12/30/content_9248801.htm)

_______________________________________________________

Jakże cudowny skarb mają ci, którzy kochają i są kochani przez własną rodzinę, a nie tylko ładnie wychodzą na zdjęciach…

„Pipa”

Gosia in China 1 176DSC_0461Humble Administrator’s Garden (Chinese: 拙政园; pinyin: Zhuōzhèng yuán), Suzhou, Chiny (fot. Gosia Głowacka, kwiecień 2013)

Podczas swojej pierwszej podróży do Chin na mojej liście „to do” znalazł się należący do Światowego Dziedzictwa UNESCO Humble Administrator’s Garden, jeden z najsłynniejszych ogrodów w Suzhou. Oprócz przepięknych miniaturek drzew, zachwycającego wyglądu i zapachu kwiatów oraz śpiewu ptaków pozwalającego zapomnieć o wszystkich trudach dnia, jako zwieńczenie tych niepowtarzalnych przeżyć estetycznych gdzieś w oddali dało się usłyszeć śpiew i delikatne dźwięki instrumentu strunowego. Wiedziona tym głosem dotarłam do niewielkiego jeziora umieszczonego w zachodniej części ogrodu i…czas się zatrzymał…Była tylko ta chińska dziewczyna śpiewająca tradycyjne chińskie  pieśni, do których przygrywała sobie na chińskiej lutni (tzw. pipie)

___________________________________________________________________

Pipa (chin.: 琵琶; pinyin: pípá) – chiński szarpany instrument strunowy. Czasami nazywany chińską lutnią, podobnie jak ona ma pudło rezonansowe w gruszkowatym kształcie. W Chinach znany jako tradycyjny instrument od ponad dwóch tysięcy lat (źródło: Wikipedia)

 

„Digital Flower”

DSC_0087

Wyk. Philip F. Yuan, Szanghaj, Chiny (fot. Gosia Głowacka kwiecień 2013)

Digital Flower został stworzony w czasie DigitalFUTURE Workshop 2012 w Szanghaju na Uniwersytecie Tongji przez lidera Philip F. Yuan. Ukończył on szereg projektów  „Digital Garden” z pomocą instruktorów warsztatowych i studentów. Seria „Digital Garden”składają się z czterech projektów:”Digital Flower” to instalacja krajobrazu przy frontowym wejściu na plac MOCA .Łącząc matematyczną złożoność z funkcjonalnością formy, przestrzeną wielowymiarową i abstrakcyjnym charakterem pokazuje on, iż projektant rozumie ideę ogrodu przyszłości. Pozostałe projekty to: „Mechaniczny ogród” – interaktywna ściana wykonana przez stalowe kwiaty przy bramie MoCA – symuluje prawdziwy ogród z wykorzystaniem technologii Arduino; „Taras Zadaszenie” jest siatką wisząca, która splata nową relację między miastem i ogródem; „Taras Krajobraz” – instalacja krajobrazu między krzesłami na tarasie.

Spacerując po ogrodzie, ludzie będą zanurzone w tego wielowymiarowego doświadczenia, które prowadzi ich poza tradycyjne rozumienie piękna.