„Siusiająca dziewczynka” (oryg. „Jeannenke Pis”)

Jeannenke Pis, Brussels 068.jpgRzeźbiarz: Denis-Adrien Debouvrie, Bruksela, Belgia (fot.: Gosia Głowacka, 26.04.2014)

Jeanneke Pis (Siusiająca dziewczynka) to posąg-fontanna, wykonany przez Denisa-Adriena Debouvrie i umieszczony w 1987 roku, nieopodal Grand Place w Brukseli, w małej uliczce Getrouwheidsgang.

Figurka ta, jest potocznie nazywana siostrą słynnego Manneken pis – posągu sikającego chłopca, który od XVII wieku jest symbolem Brukseli. Stworzenie jego żeńskiej wersji, miało na celu przyciągnięcie turystów do ulic znajdujących się z drugiej strony Grand Place.

Dziś obie fontanny cieszą się ogromną popularnością i ze względów bezpieczeństwa są okratowane.

(źródło: Wikipedia)

______________________________________

Zagadka: kto powinien lać na uzurpatorów władzy nad kobiecym ciałem?

„Manneken pis (Siusiający chłopiec)”

Mannenkin Pis, Brussels 058.JPGProjekt: Hiëronymus Duquesnoy, Bruksela, Belgia (fot.:Gosia Glowacka, 26.04.2014)

Manneken pis (Siusiający chłopiec) – symbol Brukseli, figurka-fontanna, wykonana z brązu, przedstawiająca nagiego, sikającego chłopca.

Jak mówi jedna z legend, chłopiec był synem jednego z królów belgijskich. Podczas polowania w lasach znajdujących się (niegdyś) wokół Brukseli, malec zaginął. Król rozkazał przeszukać wszystkie pobliskie lasy, jednak nikt nie mógł dziecka odnaleźć. Dopiero po kilku dniach, gdy wszyscy stracili już nadzieję na odszukanie królewicza, pewien leśniczy, bardzo spragniony, usłyszał szemrzący strumyczek. Odsunął gałęzie, wstrzymujące go od źródła wody, i zobaczył nagiego, sikającego chłopca.

Inna legenda mówi, że w XIV wieku Bruksela została zaatakowana i była oblegana. Najeźdźcy chcąc zdobyć miasto zaplanowali, iż podłożą materiały wybuchowe w murach miasta i dostaną się łatwo do środka. Jednak mały chłopiec imieniem Juliaanske, szpiegując agresorów, odkrył miejsce, gdzie zaraz miał nastąpić wybuch. Widząc co się dzieje, oddał mocz na palący się lont, czym uratował miasto.

Figura z XV wieku wykonana początkowo w kamieniu została skradziona, tak jak późniejsze jej wersje. Ostatecznie w 1619 figurę wykonał z brązu flamandzki rzeźbiarz barokowy Jerôme Duquesnoy (ojciec François Duquesnoy).

Figura często ubierana jest w stroje ofiarowane przez stowarzyszenia kulturalne, rzemieślnicze, regiony oraz oficjalne delegacje państwowe. Do czerwca 2007 Manneken Pis otrzymał 789 różnych strojów, które przechowywane są w Muzeum Miasta Brukseli.

Z okazji trwającego w okresie 2-10 czerwca 2007 Tygodnia Małopolski figura została ubrana w krakowski strój ludowy. Dla podkreślenia faktu, iż Kraków znalazł się na liście miast rezerwowych, w których mogą odbyć się mecze Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2012 figurze dodano miniaturową piłkę.

(źródło: Wikipedia)

__________________________________

Zagadka: Kto to taki? Mały i leje na naród niczym w PiSuar?

„Tęcza”

DSC04845

Projekt: Julita Wójcik, Bruksela, Belgia / Warszawa, Polska (fot. Monika Saczyńska, 23 września 2012)

Instalacja to wielobarwny łuk (wys. 9 m., szer. 26 m.) zainspirowany zjawiskiem optycznym tęczy. Pierwotnie składał się z 16 tys. różnokolorowych, sztucznych kwiatów umocowanych na metalowym szkielecie. Kwiaty wykonała w 2011 roku Spółdzielnia Rękodzieła Artystycznego „Tęcza”. Instalacja wykonała Julia Wójcik na zlecenie Instytutu Adama Mickiewicza.

W latach 2011-2012  jako jedno z trzech dzieł polskich artystów była prezentowana w ramach projektu „Fossils and Gardens”, będącego częścią Zagranicznego Programu Kulturalnego Polskiej Prezydencji w Radzie Unii Europejskiej 2011, w Brukseli (Belgia). W latach 2012-2015 znajdowała się w Warszawie (Polska).

Autorka podkreślała wieloraką symbolikę tęczy  oraz jej walory estetyczne. Jednak artystka nie chciała aby dzieło miało kontekst i znaczenie społeczne lub polityczne, ale aby było po prostu piękne. Część duchownych zwracała  uwagę na biblijną symbolikę tęczy (znak przymierza Boga z ludźmi). Jednak środowiska konserwatywne uznały „Tęczę” za obiekt szokujący i symbol niemoralności odnosząc ją do ruchu LGBT (lesbian, gay, bisexual, and transgender). W 2014 roku przeciwnicy „Tęczy” zorganizowali pikietę modlitewną na Placu Zbawiciela. Tęcza stała się obiektem kontrowersji tak głębokich, że była siedmiokrotnie palona.

Julita Wójcik za swoje dzieło została nominowana do tytułu Kulturysta Roku 2012 Programu III Polskiego Radia; w styczniu 2013 roku została nagrodzona Paszportem Polityki w kategorii sztuki wizualne.

„Tęcza” od 24 września do 2 grudnia 2011 roku była eksponowana przed budynkiem Parlamentu Europejskiego w Brukseli. 8 czerwca 2012 została ona przeniesiona do Warszawy na Plac Zbawiciela, gdzie stała ponad 3 lata. Została zdemontowana w nocy z 26 na 27 sierpnia 2015 roku. Zdemontowane dzieło miało zostać przekazane Centrum Sztuki Współczesnej i ustawione ponownie jako część jego kolekcji.

______________

Każda burza ma swój koniec, a świat na powrót staje się piękny i kolorowy.
Miejmy nadzieję, że ciemne polityczne chmury rozpłyną się wkrótce i ładna pogoda wraz z piękną tęczą pojawi się ponownie.

„Atomium”

Atomium, Brussels 079Projekt: André Waterkeyna, Bruksela, Królestwo Belgii (fot. Gosia Głowacka, kwiecień 2014)

Atomium – monumentalny model kryształu żelaza, powiększony 165 miliardów razy, zlokalizowany w dzielnicy Laeken, na przedmieściach Brukseli. Został zbudowany z okazji Wystawy Światowej w Brukseli w 1958 (EXPO-58) jako symbol ówczesnych naukowych oraz technicznych osiągnięć „wieku atomu”etlenie (SG Conseil AV Consultants) pod Turner Projacs. Wraz z tym zespołem projektowym, Leslie E. Robertson Associates był inżynierem strukturalnym tego projekt. Pierwotnie, zamiast Atomium, planowano zbudować jako atrakcję wystawy światowej odwrócony model Wieży Eiffla.

Atomium zostało zaprojektowane przez belgijskiego inżyniera André Waterkeyna na potrzeby Wystawy Światowej, która odbywała się w Brukseli w 1958. Wnętrza „sfer” wyposażono według pomysłów architektów André i Jeana Polaków.
Budowla ma 103 metry wysokości i waży 2400 ton. Konstrukcja została wykonana ze stali i aluminium. Jest umieszczona na 3 jednakowych dwunogach. Składa się z 9 kul – atomów połączonych ze sobą rurami, w których znajdują się schody ruchome (najdłuższe mają 35 metrów). Każdy z „atomów” ma 18 m średnicy. Do najwyższej kuli, gdzie znajduje się platforma widokowa z panoramą Brukseli, prowadzi winda, która wwozi maksymalnie 22 pasażerów w 23 sekundy. Oprócz najwyższej, zwiedzający mogą wjechać jeszcze do 5 innych „sfer”. Znajdują się w nich wystawy stałe lub sezonowe.

Cały kompleks znajduje się w Parku Heysel, przy Boulevard du Centenaire 1020 w brukselskiej dzielnicy Laeken. Jest częścią Brupark (brukselskiego parku rozrywki). W niewielkiej odległości znajduje się też kinopleks oraz Mini Europa. W pobliżu znajdują się też ogrody królewskie w Laeken i pałac obecnego króla Belgów oraz następców tronu.
Do ciekawostek należy fakt, iż wszystkie zdjęcia Atomium, także te robione przez turystów, są objęte prawami autorskimi należącymi do organizacji SABAM – Société d’Auteurs Belge – Belgische Auteurs Maatschappij (Belgijskie Stowarzyszenie Autorów, Kompozytorów i Wydawców). Niektóre systemy prawne, np. niemiecki, uznają jednak na terenie własnej jurysdykcji prawa autorskie jedynie w takim zakresie, w jakim mogły one zostać nabyte na podstawie prawa krajowego, stąd też zdjęcia Atomium publikowane w Niemczech nie podlegają tej ochronie (źródło: Wikipedia).