Mural „Chopin w Warszawie”

Warszawa_18_05_2013

Projekt: Krzysztof Bagiński, Warszawa, Polska (fot. Monika Saczyńska, 18 maja 2013)

Mural „Chopin w Warszawie” został namalowany na wschodniej ścianie kamienicy przy ul. Górnośląskiej 8. Został zrealizowany przez Goodlooking Studio w ramach kampanii dla m.st. Warszawy „Fryderyk w Warszawie 200 lat od wielkiej przeprowadzki”. Celem kampania było przypomnienie, że Chopin był głeboko związany z Warszawą, w której spędził połowę swojego życia (czyli 20 lat). W swej ostatniej woli polecił aby jego serce spoczęło w Warszawie (urna jest w Kościele św. Krzyża, ul. Krakowskie Przedmieście 3). Ideą projektu Bagińkiego jest wykorzystanie prostych symboli jednoznacznie łączących się z Chopinem (fortepian) i Warszawą (Pałac Kultury i Nauki).

(Na zdjęciu widzimy też mały „dodatek”. Ząb namalowany w dolnej części działa jest śladem wandalizmu)

 

Reklamy

„Trzy Dziewczęta i Chłopiec”

DSC03051_12_04_2015

Projekt: Wilfried Fitzenereiter, Berlin, Niemcy (fot. Monika Saczyńska, 12 kwietnia 2015)

Brązowe figury siedzące na brzegu Szprewy naprzeciwko Berliner Dom (Katedry Berlińskiej) przy skrzyżowaniu Spreepromenade i St. Wolfgang-Straße. Trzy Dziewczęta i Chłopiec znajdują się w tym miejscu od 1988 roku. W latach 1977-1979 stały pomiędzy Karl-Liebknecht-Straße i Palasthotel i były część innego dzieła. Zaaranżowane jako grupa figur ustawionych do siebie plecami znajdowały się w środku fontanny.

 

„Pomnik Demokracji”

DSCF9827.JPGProjekt: MAEO Aphaiyawong, Bangkok, Tajlandia (fot. Gosia Głowacka, luty 2016)

Pomnik Demokracji (tajski: อนุสาวรีย์ ประชาธิปไตย Anusawari Prachatipatai) jest pomnikiem publicznym w centrum Bangkoku, stolicy Tajlandii. Zajmuje rondo na szerokiej prowadzącej ze wschodu na zachód ulicy Ratchadamnoen Klang, przy skrzyżowaniu Dinso Road. Pomnik jest mniej więcej w połowie drogi między Sanam Luang, dawnej królewskiej kremacji przed Wat Phra Kaew i świątyni Golden Mount (Phu Kao Thong)

Pomnik został zaprojektowany przez Mateo Aphayavong, architekta, którego brat khuang Aphaiyawong, był czołowym członkiem rządu Phibun. Włoski rzeźbiarz Corrado FEROCI, który stał się obywatelem Tajlandii i używał nazwy Silpa Bhirasi z okresu II wojny światowej początkowo by uniknąć  gniewu japońskich wojskowych, wykonał płaskorzeźbę wokół podstawy pomnika. On również był głównym rzeźbiarzem odnawianego pomniku Lady Mo w północno-wschodniej Tajlandii mieście Nakhon Ratchasima.

Budowa pomnika była bardzo niepopularna w czasie jego powstawania. Mieszkańców i właścicieli sklepów (głównie chińskich) wysiedlono z ich domów i firm z zachowaniem 60-dniowego okresu wypowiedzenia. Poszerzonie ulicy Ratchadamnoen w celu stworzenia uroczystego bulwaru kosztowało wycinkę setki drzew dostarczających cień, ważnego w czasach przed klimatyzacją, zważywszy upalny klimat w Bangkoku.

Elementy konstrukcyjne:

Centralnym elementem pomnika jest wyryty na reprezentacyjnym pudełku rękopis palmowego liścia trzymającego Tajską Konstytucję z 1932 roku, na szczycie dwóch  złotych misek ofiarnych, powyżej okrągłej wieży. Konstytucja jest symbolicznie strzeżona przez cztery podobne do skrzydeł konstrukcje, reprezentujące cztery gałęzie tajskich sił zbrojnych, wojska, marynarki, sił powietrznych i policji, która przeprowadziła 1932 zamach stanu.

Skrzydła mają 24 metrów wysokości i nakreślają również promień podstawy pomnika, zaznaczając fakt, że w 1932 miał miejsce zamach stanu w dniu 24 czerwca. Centralna wieża ma trzy metry wysokości, co symbolizuje miesiąc czerwiec, który jest trzecim miesiącem w tradycyjnym tajskim kalendarzu. Pierwotnie było 75 małych działek wokół zewnętrznego pierścienia pomnika, reprezentujących roku zamachu, 2475 w kalendarzu buddyjskim. Sześć bram wieży reprezentuje sześć ogłoszonych polityk reżimu Phibun: „. Niezależności, wewnętrznego spokoju, równości, wolności, gospodarki i edukacji”

Skierowane na zewnątrz od podstawy dwóch skrzydeł są fontanny w formie Naga strzegących węży – stworzeń z mitologii hinduskiej i buddyjskiej, choć rzeźby przypominają bardziej zachodnie smoki niż tradycyjne rzeźby Naga.

Płaskorzeźby u podstawy pomnika mają wymiar propagandowy. Przedstawiają siły zbrojne zarówno jako mistrzów demokracji jak i uosobienie Tajów. W wersji wydarzeń przedstawionych na tych rzeźbach, zamach z 1932 roku został przeprowadzony przez zjednoczone i idealistyczne tajskie siły zbrojne w imieniu ludu, i zarówno jego intencją jak i skutkiem było wprowadzanie w Tajlandii demokracji. Cywile pojawiają się tylko jako wdzięczni odbiorcy heroizmu i życzliwości sił zbrojnych.

Panel pod tytułem „Żołnierze walczą o Demokracji”, pokazuje bohaterstwo i zjednoczenie sił zbrojnych podczas bitwy (nie jest jasne, przeciw komu) dla „demokracji”. Płyta zatytułowana „Personifikacja Ludu”, przedstawia żołnierza zabezpieczającego Tajów podczas ich poszukiwań cywilów. Matka z dzieckiem po lewej stronie jest jedyną kobietą na całym Pomniku Demokracji. Panel reprezentuje pogląd reżimu wojskowego w 1939 roku, że siły zbrojne rządziły w imieniu ludu.

Płyta zatytułowana „Personifikacja Równowagi i Dobrego Życia „, reprezentuje ideologię społeczną reżimu wojskowego. Alegoryczna postać reprezentująca naród, z siedząca w Buddha-podobnej postawie (ale nie samego Buddy), trzyma miecz i zestaw wag, reprezentujących odpowiedmio siły zbrojne i wymiar sprawiedliwości, znajduje się w samym centrum miasta, otoczony przez figury reprezentujące (od lewej ) sport, edukację, religię i sztukę. Postać „sport”, nagi mężczyzna w pozycji do pchnięciu kulą, jest całkowicie pochodzenia europejskiego.