„Pozdrowienia z Aleii Jerozolimskich”

Palma copy copy copy

Projekt: Joanna Rajkowska, Warszawa (fot. Krysia Kierebinski, 1 sierpnia 2013)

Samotnie stojąca w centrum Warszawy „Palma” Joanny Rajkowskiej jest jedynym elementem projektu Instalacji “Pozdrowienia z Alej Jerozolimskich”, większego i niezrealizowanego zamysłu artystki, który zakładał cały szpaler drzew palmowych. Instalacja miała przypomnieć współczesnym warszawiakom o społeczności żydowskiej licznie zamieszkującej stolicę przed Drugą Wojną Światową.

Teraz te rolę spełnia tylko jedna imitacja palmy daktylowej, typowego drzewa Judei. Niektóre środowiska odczytywały ją jako bardzo wyraźny symbol żydowski w samym sercu Warszawy zarzucając instalacji wywoływanie skrajnych emocji i generowanie podziałów drzemiących w społeczeństwie polskim.
Ówczesne władze miasta poparły projekt ale początkowo zezwoliły na instalacje palmy tylko na rok. Jednak w wyniku sondażu Gazety Wyborczej okazało się, ze aż 75 procent mieszkańców Warszawy opowiedziało się pozostawieniem palmy.
Teraz jest nieodłącznym elementem miasta.

Stawiam drzewo i traktuję to jako element komunikacji między ludźmi, komunikacji pozawerbalnej i nie angażującej intelektu. Podobnie jak w Dzienniku Snów, nie chcę aby ludzie się „rozumieli”. Myślę, że jest to niemożliwe. Chcę aby BYLI koło siebie. Pod palmą. Joanna Rajkowska

Powyższe zdjęcie zrobione jest 1-ego sierpnia tuz przed godzina 17- stą. W tym momencie wszyscy warszawiacy szczególnie chcą być razem.

Artystka: Joanna Rajkowska, ur 1968
Lokalizacja: Warszawa, rondo Charlesa De Gaulle´a (zbieg Alej Jerozolimskich i Nowego Światu)
Wysokość: 15 m.
Material: tworzywa sztuczne i materialy naturalne
Data instalacji: 12/12/2002

Reklamy

„Mural przy Piotrkowskiej”

spacer po Łodzi 003-2

Wyk. członkowie grupy Design Futura, Łódź, Polska (fot. Gosia Głowacka, styczeń 2013)

Mural przy Piotrkowskiej – mural znajdujący się w Łodzi na ścianie kamienicy przy ulicy Piotrkowskiej 152.

Pomysł namalowania tak dużego muralu zrodził się w 2000 roku podczas akcji „Kolorowa Tolerancja”. Pomysł malowidła zajmującego 600 metrów kwadratowych został zaakceptowany w sierpniu 2001. Realizacja rozpoczęła się we wrześniu, a malunek ukończono 26 listopada.
Początkowo miało powstać malowidło pod tytułem „Łódź zwycięska”, na którym miał widnieć okręt płynący po oceanie zaraz po zwycięskiej bitwie z innym, tonącym już, statkiem. Ten pomysł nie został jednak zaakceptowany, z uwagi na „mało miejski; ze zbyt małą ilością elementów kojarzących się z ulicą Piotrkowską”.
Autorami gigantycznego muralu są członkowie grupy Design Futura. Na stworzenie malowidła o wymiarach 30 m długości i 20 m wysokości zużyto około 2000 puszek ze sprayem.

Obecnie jest to jeden z największych graffiti-murali w Europie (po namalowaniu w 2001, był to największy mural na świecie). (źródło: Wikipedia)

„Atomium”

Atomium, Brussels 079Projekt: André Waterkeyna, Bruksela, Królestwo Belgii (fot. Gosia Głowacka, kwiecień 2014)

Atomium – monumentalny model kryształu żelaza, powiększony 165 miliardów razy, zlokalizowany w dzielnicy Laeken, na przedmieściach Brukseli. Został zbudowany z okazji Wystawy Światowej w Brukseli w 1958 (EXPO-58) jako symbol ówczesnych naukowych oraz technicznych osiągnięć „wieku atomu”etlenie (SG Conseil AV Consultants) pod Turner Projacs. Wraz z tym zespołem projektowym, Leslie E. Robertson Associates był inżynierem strukturalnym tego projekt. Pierwotnie, zamiast Atomium, planowano zbudować jako atrakcję wystawy światowej odwrócony model Wieży Eiffla.

Atomium zostało zaprojektowane przez belgijskiego inżyniera André Waterkeyna na potrzeby Wystawy Światowej, która odbywała się w Brukseli w 1958. Wnętrza „sfer” wyposażono według pomysłów architektów André i Jeana Polaków.
Budowla ma 103 metry wysokości i waży 2400 ton. Konstrukcja została wykonana ze stali i aluminium. Jest umieszczona na 3 jednakowych dwunogach. Składa się z 9 kul – atomów połączonych ze sobą rurami, w których znajdują się schody ruchome (najdłuższe mają 35 metrów). Każdy z „atomów” ma 18 m średnicy. Do najwyższej kuli, gdzie znajduje się platforma widokowa z panoramą Brukseli, prowadzi winda, która wwozi maksymalnie 22 pasażerów w 23 sekundy. Oprócz najwyższej, zwiedzający mogą wjechać jeszcze do 5 innych „sfer”. Znajdują się w nich wystawy stałe lub sezonowe.

Cały kompleks znajduje się w Parku Heysel, przy Boulevard du Centenaire 1020 w brukselskiej dzielnicy Laeken. Jest częścią Brupark (brukselskiego parku rozrywki). W niewielkiej odległości znajduje się też kinopleks oraz Mini Europa. W pobliżu znajdują się też ogrody królewskie w Laeken i pałac obecnego króla Belgów oraz następców tronu.
Do ciekawostek należy fakt, iż wszystkie zdjęcia Atomium, także te robione przez turystów, są objęte prawami autorskimi należącymi do organizacji SABAM – Société d’Auteurs Belge – Belgische Auteurs Maatschappij (Belgijskie Stowarzyszenie Autorów, Kompozytorów i Wydawców). Niektóre systemy prawne, np. niemiecki, uznają jednak na terenie własnej jurysdykcji prawa autorskie jedynie w takim zakresie, w jakim mogły one zostać nabyte na podstawie prawa krajowego, stąd też zdjęcia Atomium publikowane w Niemczech nie podlegają tej ochronie (źródło: Wikipedia).

Mur Berliński po stronie wschodniej

Berlin 095

Grafitti na Murze Berlińskim od strony wschodniej, Berlin, Niemcy (fot. Gosia Głowacka, grudzień 2013)

East Side Gallery – galeria-pomnik dla wolności stworzony przez artystów z całego świata na fragmencie Muru Berlińskiego o długości 1316 m, usytuowanym niedaleko Dworca Wschodniego w Berlinie.

Galeria składa się z około 106 obrazów. Pierwsze obrazy zostały stworzone przez Christine Mac Lean w grudniu 1989 zaraz po upadku Muru. Kasra Alavi, Kani Alavi, Jim Avignon, Thierry Noir, Ingeborg Blumenthal, Ignasi Blanch i Gisbert i inni poszli wkrótce potem w jej ślady tworząc prawdopodobnie największą na świecie galerię obrazów na świeżym powietrzu.

„Muzeum Sztuki Islamskiej”

Museum of Islamic Art, Doha 065

Projekt: I. M. Pei, Doha, Katar (fot. Gosia Glowacka, kwiecień 2014)

Projekt budynku muzeum powstał pod wpływem starożytnej architektury islamu, ale ma niepowtarzalny kształt – przedstawia bowiem kobietę w burce. Był to pierwszy tego rodzaju projekt w państwach arabskich Zatoki Perskiej. Mieści się w nim bardzo duży zbiór sztuki islamskiej, a także badania i biblioteka. Pierwszym dyrektorem – założycielem muzeum z lat 2006-2008.był Sabiha Al Khemir.

Zajmując łącznej powierzchni 45.000 m2, muzeum znajduje się na sztucznym półwyspie z widokiem na południowy kraniec Zatoki Doha. Budowa przez Baytur Construction Co. (Turcja) został ukończona w 2006 roku, ale wnętrze muzeum zostało poddane później wielu zmianom. muzeum świętowało otwarcie dla VIP-ów w dniu 22 listopada 2008 roku, a dla szerszej publiczności otwarcie nastąpiło 8 grudnia 2008

Architektem muzeum był I. M. Pei. W wieku 91 lat, Pei miał być namówiony do pozostawienia życia na emeryturze i podjęcia się tego przedsięwzięcia. Pei podróżował po świecie muzułmańskim przez sześć miesięcy celem poznania muzułmańskiej architektury i historii oraz czytać muzułmańskie teksty i czerpać inspirację dla swojej konstrukcji. Odrzuciwszy wszystkie proponowane miejsca dla muzeum, Pei zaproponował autonomiczną wyspę dla budowli, w celu uniknięcia zaburzeń w kontestowaniu jej piękna przez inne budynki. W ten sposób została ona zbudowana na wodzie, około 195 stóp (59 m) od linii brzegowej Doha , w otoczeniu parku. Pei zarządał ponadto, aby przestrzenie muzealne być zaprojektowane przez jego współpracownika przy projekcie Louvre, Wilmotte & ASSOCIES , który następnie zmontował zespół projektowy, w tym Plowden & Smith (konsultantów), Isometrix konserwacja oświetlenia + konstrukcja (konsultantów), oświetlenie (SG Conseil AV Consultants) pod Turner Projacs. Wraz z tym zespołem projektowym, Leslie E. Robertson Associates był inżynierem strukturalnym tego projekt.

„Piss”

Prague 083

Wyk.David Černý, Praga, Republika Czeska (fot. Gosia Głowacka, sierpień 2013)

Jedna z genialnych kontrowersyjnych kreacji Davida Černý’ego została zainstalowana w 2004 r.  w praskiej części Malá Straná (przed Muzeum Franza Kafki). Dwie oddające mocz figury z brązu, wysokie każda na 210 cm, sikają w obudowe w kształcie Republiki Czeskiej podczas półobrotu  torsów i podnoszenia się ich penisów. Strumień wody pisze cytaty z legendarnych mieszkańców Pragi. Jeśli zwiedzający wyśle SMSa na numer zamieszczony obok konstrukcji, figury będą pisać tą właśnie wiadomość.

„Digital Flower”

DSC_0087

Wyk. Philip F. Yuan, Szanghaj, Chiny (fot. Gosia Głowacka kwiecień 2013)

Digital Flower został stworzony w czasie DigitalFUTURE Workshop 2012 w Szanghaju na Uniwersytecie Tongji przez lidera Philip F. Yuan. Ukończył on szereg projektów  „Digital Garden” z pomocą instruktorów warsztatowych i studentów. Seria „Digital Garden”składają się z czterech projektów:”Digital Flower” to instalacja krajobrazu przy frontowym wejściu na plac MOCA .Łącząc matematyczną złożoność z funkcjonalnością formy, przestrzeną wielowymiarową i abstrakcyjnym charakterem pokazuje on, iż projektant rozumie ideę ogrodu przyszłości. Pozostałe projekty to: „Mechaniczny ogród” – interaktywna ściana wykonana przez stalowe kwiaty przy bramie MoCA – symuluje prawdziwy ogród z wykorzystaniem technologii Arduino; „Taras Zadaszenie” jest siatką wisząca, która splata nową relację między miastem i ogródem; „Taras Krajobraz” – instalacja krajobrazu między krzesłami na tarasie.

Spacerując po ogrodzie, ludzie będą zanurzone w tego wielowymiarowego doświadczenia, które prowadzi ich poza tradycyjne rozumienie piękna.

„Dancing Hause”(„Tańczący Dom”)

Prague 115Projekt: Vlado Milunića i Franka Gehry, Praga, Republika Czeska (fot. Gosia Głowacka, sierpień 2013)

Zbudowany w 1996 roku, na prawym brzegu Wełtawy w Pradze, w dzielnicy Nové Město awangardowy budynek projektu pary architektów: Vlado Milunića i Franka Gehry’ego. Swą nazwę zawdzięcza kształtowi, w którym można dopatrzeć się sylwetki tańczącej pary.

Przed postawieniem tego budynku w Pradze Frank Gehry wyraził zainteresowanie stworzeniem nowoczesnego budynku w Warszawie, jednak władze stolicy nie zaakceptowały śmiałych, dekonstruktywistycznych wizji architekta

(źródło: Wikipedia).

„Siła kobiet”

Monument of Women power, Doha 098

Doha, Katar (fot. Gosia Głowacka kwiecień 2014)

Pomnik „Siła kobiet” znajduje się w amfiteatrze Katar w Doha, Katar. Jest on symbolem siły oddziaływania katarskich kobiet na życie społeczne, ekonomiczne i polityczne kraju.

______________________________________

(…)

Item ględziarze i bajdury,
Ciągnący z nieba grubą rentę,
O, łapiduchy z Jasnej Góry,
Z Góry Kalwarii parchy święte,
I ty, księżuniu, co kutasa
Zawiązanego masz na supeł,
Żeby ci czasem nie pohasał,
Całujcie mnie wszyscy w dupę.

(…)

Julian Tuwim „Całujta mnie wszyscy w dupę”

03.10.2016 Czarny poniedziałek – Strajk polskich kobiet

„Babies”

 Prague 088Wyk.David Černý, Praga, Republika Czeska (fot. Gosia Głowacka sierpień.2013)

Dziesięcioro sennych dzieci wpełza na czworaka na niekonwencjonalną Wieżę Telewizyjną Žižkov w Pradze, Republika Czeska. Trzy rzeźby niemowlaków zostały umieszczone w 2001 na stałe przed Muzeum Kampa (muzeum sztuki nowoczesnej) na praskiej wyspie o tej samej nazwie. Rzeźby niemowląt niemogące osiągnąć dorosłości są symbolem epoki komunizmu. Ich wzrost jest tłumiony przez ten totalitarny system. Te skandaliczne dzieci przedstawiają również nadęte, surrealistyczne dzieciństwo